Brzydotę wielu wstydliwych miejsc w przestrzeni publicznej Cieszyna ukrył śnieg. Warto jednak pamiętać, że zima taka jak teraz – z bielutkim puchem, miłym mrozem I rześkim powietrzem – skończy się za 54 dni. Pod rozwagę władzom Cieszyna poddaję szereg dobrych praktyk, które są tanie, atrakcyjne wizualnie, aktywizujące mieszkanki_ców I dlatego powinny przynieść zmiany w zaniedbanym i martwym otoczeniu miasta już od wiosny.
Każde dziecko jest wyjątkowe i niepowtarzalne, każde potrzebuje czasu, by oswoić świat, który poznaje. Jedne dzieci potrzebują go mniej, inne więcej. Jedne wciąż biegają, podczas gdy pozostałe przyglądają się uważnie, badając każdy szczegół. Najczęściej myślimy o podstawowych zmysłach, nad którymi mamy największą kontrolę. Są to zmysły zewnętrzne, czyli płynące ze środowiska: smak, węch, wzrok, słuch oraz dotyk. W sytuacji, kiedy zmysły nie współdziałają, ujawniają się nieprawidłowości i dotyczą najczęściej tej grupy dzieci, które są nadreaktywne, podreaktywne lub poszukujące wrażeń sensorycznych.
Zimowe miasta (Winter Cities) to idea skierowana początkowo do społeczności miast północy. Polegała ona na takim projektowaniu infrastruktury miejskiej (miejsca wypoczynku, rekreacji, transportu, budynków, lokali gastronomicznych czynnych na zewnątrz przez cały rok i in.), by była ona dostępna przez cały rok. Takie miasto zachęca ludzi do przebywania na świeżym powietrzu nawet w chłodne, czy mroźne dni – od listopada do końca marca. Odpowiedź na pytanie o dobrze zaprojektowane miasto w sezonie zimowym daje fenomenalnie przygotowana wystawa przez Zamek Cieszyn pn. Design w przestrzeni publicznej. Nasza zima zła? Jest czynna do 27 lutego. Znajdziemy tam kopalnię ekonomicznych, kreatywnych rozwiązań, gotowych do skopiowania w Cieszynie.
Właścicielki skóry wrażliwej zwykle odczuwają strach przed spróbowaniem nowych kosmetyków czy też zabiegów w gabinecie kosmetycznym. Obawa dotyczy skutków ubocznych, takich jak swędzenie, pieczenie, suchość, liszaje itp. Niepokój budzi m.in. złuszczanie chemiczne. Niepotrzebnie, bo specjalnie dobrana terapia złuszczająca nie tylko nie podrażni Twojej skóry, ale wręcz ją złagodzi.
Dobiegł końca 2021 rok, pojawił się numer 2022. Jak to często bywa, wielu z nas po raz kolejny będzie sobie „coś” w tym Nowym Roku postanawiać. Pragniemy to coś zmienić, z czegoś zrezygnować, coś wprowadzić w nasze życie, usunąć niewłaściwe rzeczy, a wprowadzić pozytywne. Jednak przez lata „gromadzimy” sporo rozmaitych nawyków, niestety nie zawsze są one dobre. I tak rok po roku dostajemy się we władanie tych nienajlepszych.
Drugi sezon 10-odcinkowego serialu, nakręconego w magicznym Paryżu, na Lazurowym Wybrzeżu i w Pałacu Wersalskim, miał premierę na platformie streamingowej Netflix 22 grudnia 2021 roku i od razu stał się hitem na całym świecie. „Emily w Paryżu” opowiada historię Emily (granej przez aktorkę Lily Collins), która wyjeżdża z rodzimego Chicago, by zamieszkać w Paryżu i pracować w luksusowej agencji reklamowej…
Stowarzyszenie Klub Kobiet Kreatywnych działa już 13 lat. Dobrze charakteryzuje nas cytat, który zamieściłyśmy w tle naszego klubowego profilu na facebooku – to wypowiedź młodej aktorki i aktywistki społecznej Emmy Watson (pamiętnej odtwórczyni roli Hermiony z filmów o Harrym Potterze) – Jeśli jesteś po stronie równości, jesteś feministką. Przykro mi, ale jesteś. Mamy to! – nasz jest portal dla kobiet…
Chińska gimnastyka Tai Chi wywodzi się ze wschodnich, holistycznych systemów myślenia o człowieku, które widzą nas jako istotę psycho-fizyczno-duchową, a także jako część większej, dynamicznej całości, w której jesteśmy zanurzeni. Ćwiczenie Tai Chi nie jest tylko gimnastyką ciała – każdy ruch inicjuje zmianę i staje się odpowiedzią na zmianę w dążeniu do równowagi. Tai Chi wpływa na naszą fizyczność: giętkość ciała, ruchomość stawów, połączenia między półkulami mózgowymi, zachowanie równowagi, krążenie krwi, miarowość oddechu, poziom energii, procesy regulacyjne, ale również kształtuje cierpliwość, uważność, wrażliwość i zdolność budowania dobrych relacji z innymi ludźmi i środowiskiem.
Rozmowa Romy Rojowskiej z psychologiem Janem Wiechą o toksycznym obrazie męskości
JW: Sprawę nierównych praw łączy się zazwyczaj z dyskryminacją kobiet. Ogromna część współczesnego dyskursu społecznego uderza jednak także w mężczyzn, nie zawsze świadomych tych oddziaływań, zwłaszcza negatywnych. Prowadzi to do pewnej dychotomii — „My” (kobiety) walczymy przeciwko „Wam” (mężczyznom), bo stworzyliście opresyjny system. W skrajnych przypadkach wzajemne obwinianie się za patriarchat może przybierać formę mizoandrii i mizoginii – nienawiści, pogardy lub uprzedzeń do płci przeciwnej. Gloria Steinem – jedna z przedstawicielek feminizmu drugiej fali – mówiła, że feminizm jest wtedy, gdy uznaje się równość i pełne człowieczeństwo kobiet i mężczyzn. Podobną myśl feministyczną można znaleźć w książkach francuskiej filozofki Simone de Beauvoir. Sądzę, że tego powinniśmy się trzymać – nie da się zapobiec stereotypom i nierównościom, gdy przeciwstawia się im jedynie połowa społeczeństwa, a druga jest zniechęcona lub nieświadoma korzyści płynących ze zmiany.